In deze blog lees je de ontwikkelingen rondom Pim. De meest recente berichten staan bovenaan. | Laatste update: 24 april ’26

Pims laatste momenten: donderdag 23 april

De dag van de onderzoeken in EquiSound in België. Vertrek vanuit Aagtekerke: 06.00 uur. In de ochtendschemering volgt Pim vrolijk en gemoedelijk beide lama’s Lilly en Sindaya de trailer in. Millie vergezelt Mara op deze vroege reis. Bij aankomst in België schijnt de zon. Pim knabbelt ontspannen aan het vers gemaaide gras van het gazon voor de kliniek. Het zullen zijn laatste hapjes zijn.

Zelfverzekerd stapt hij achter Lilly aan. Ook even op de weegschaal. Een ritueel dat hij zo goed kent. Met zijn neus in Mara’s kraag laat hij zijn hals scheren, de verdoving toedienen, het infuus aanleggen. In haar armen zakt hij in slaap. Vol vertrouwen. Want ook de woorden ‘Het komt goed. We gaan je helpen. Ik blijf bij je’, kent hij als geen ander.

Langere narcose

Na de MRI-scan komt Pim langzaam wat bij. Maar om een echo te kunnen maken en eventueel vocht te kunnen draineren, moet hij toch weer dieper inslapen. De narcose wordt verlengd. Met zijn achterpootjes in haar handen kijkt Mara mee naar de echo. Op het moment dat de drainagenaald wordt gehaald, zegt een assisterende stagiaire: ‘Hij ademt niet meer.’ Reanimeren helpt niet. Binnen een paar minuten zijn Pims voetzooltjes koud.

Op de terugreis in de trailer duwt pleegmoeder Lilly regelmatig haar neus tegen zijn levenloze lichaam. Eenmaal op het erf draalt ze tot laat in de avond achterin de weide, rond de plek waar Pim altijd het liefste lag. Steeds kijkt ze onderzoekend rond, en dan indringend naar ons.

Zonder Pim

Ook wij missen houvast: het geven van zijn fles; vrijwel altijd het eerste op de vroege ochtend, na de lunch, aan het einde van de middag en als laatste tijdens Mara’s avondronde. Al 351 dagen voegden het dagpatroon van het team en het ritme van alle dieren zich naar Pims ontwikkelingen. Altijd was iedereen alert, observerend. Dagelijks wisselden Renate en Mara met elkaar uit ‘hoeveel flessen hij op had’. En elke ochtend maakte Mara de totaalscore van de vorige dag bekend: gisteren 6 flessen, of 5 of 8. Een enkele keer zelfs 9,5.

Pim zal nooit meer zijn neus in Lilly’s wollige flanken steken. Nooit meer snoepen uit de balen vers hooi. Nooit meer guitig om een hoekje kijken. Nooit meer gulzig slobberen uit de fles. Nooit meer snuffelen aan Mara’s gezicht. En op dit moment is het voor het team nog niet duidelijk hoe zijn plotselinge dood kan bijdragen aan de kennis en kunde om andere alpaca’s te helpen.

Maandag 30 maart

De resultaten van de laatste kweek waren gelijk als op 19 februari. Dit geeft geen duidelijk beeld waarom het gewricht zo dik en pijnlijk blijft. Gelukkig kunnen we terecht bij Equisound voor de MRI scan. Deze zou in eerste instantie plaatsvinden op donderdag 2 april, maar wegens ziekte van de behandelend arts is de afspraak uitgesteld naar dinsdag 7 april. Om 10.30 uur checken we daar in met Pim, uiteraard vergezeld door Lilly.

Pim zal geobserveerd worden, klinisch onderzocht, bloed uitslagen vergeleken met onze bloed test van enkele weken geleden en dan gaat Pim na de middag onder volledige narcose in de MRI scan.

Door de ingespoten corticosteroïde en de dagelijkse prednisolone zalf heeft Pim duidelijk minder pijn. Met 6 tot 8 flessen per dag ‘eet’ hij ons de oren van het hoofd. Hij weegt inmiddels 43.7 kg en we zien hem af ne toe een galopje doen in de weide! Bij 45kg hebben we onszelf als team een taart beloofd 🙂

Zondag 22 maart

We wachten nog op de resultaten van de laatste kweek en een doorverwijzing naar een MRI scan locatie. Niet alle MRI scan locaties heten ook alpaca’s welkom.

Ondertussen doet Pim het goed. Dagelijks smeren we zijn achterpootje in met Prednisolone gel. Hij gaat zich echt gedragen als een alpaca. Hij rent achter Mara aan wanneer ze met zijn fles loopt, hij klimt al “orgelend” op achterop dames alpaca’s en lama’s (Orgeling heet het geluid wat hengst alpaca’s maken tijdens het paren), en hij spuugt zelfs af en toe naar een ander wanneer de desbetreffende alpaca in zijn weg staat.

Het blijft wel de vraag of hij echt beter wordt of dat dit komt door de in het gewricht gespoten corticosteroïden en de dagelijkse Prednisolone gel. Beide onderdrukken pijnklachten sterk.

Wanneer we een plek hebben gevonden waar Pim de MRI kan ondergaan zullen we dit zo snel mogelijk inplannen. Om alle nog te verwachte kosten te kunne opvangen start morgen, 23 maart, Pims grote Paasactie, deels online en deels op het erf. De opbrengst wordt door Dierenlot verdubbeld.

Vrijdag 13 maart

Pim is weer naar Dierenkliniek Ijzendijke geweest. Daar is zijn gewricht opnieuw aangeprikt. Er is vloeistof afgenomen wat op kweek gezet gaat worden. Daarna is zijn gewricht gespoeld en is er corticosteroïden ingespoten. Dit zal de komende weken de pijn, zwelling en stijfheid in en rond het gewricht onderdrukken.
Pim, vergezeld door zijn pleegmoeder Lama Lilly en tante Lama Sindaya, weten al helemaal de weg in en rond de Dierenkliniek. Ze struinen zonder aarzeling door de gangen en weten precies het verse gras op de parkeerplaats te vinden.

Donderdag 19 februari

We hebben de resultaten binnen uit het laboratorium van de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit in Gent. De onderzoekers denken dat Pim ooit een kleine verwonding heeft opgelopen in de buurt van zijn hock-gewricht. Hier trok vervolgens een huidbacterie naar binnen, die een laaggradige ontsteking veroorzaakte.

Een laaggradige ontsteking voelt een dier nauwelijks. Het levert niet direct klachten op. Wel kan het sluimerende en voortdurende kleine schade aanrichten. Een sluipend proces. Uiteindelijk ontstaan allerlei chronische ziekten en klachten. Maar waar die vandaan komen, is niet altijd meteen te achterhalen. Met Pim duurde het dan ook even voor we begrepen wat eraan scheelde. Hij kwam vorig jaar zó slecht binnen. Vooral veiligheid bieden, opkalefateren en aansterken was belangrijk. Verder was het een complexe puzzel om uit te zoeken welke klacht waarmee te maken had. Toen hij ondanks zijn gewichtstoename steeds moeizamer ging lopen, ontdekten we het groeiende abces.

Goed nieuws

Gelukkig hebben we goed nieuws: hij kan er weer bovenop komen. De twee bezoekjes aan Dierenkliniek IJzendijke hielpen al. Pim veerde zichtbaar op door de spoelsessies van het gewricht, de antibiotica en andere medicatie. Hongerig slobbert hij zes flessen met voeding per dag naar binnen. Sinds de uitslag van het laboratorium krijgt hij een nieuwe, zwaardere antibioticakuur: elke 72 uur een injectie. We maken deze vierweekse kuur af. We blijven hem monitoren. Dan gaan we nog een keertje terug met hem naar Dierenkliniek IJzendijke, waar ze weer wat vloeistof uit zijn gewricht afnemen om nog een keer op kweek te laten zetten in Gent.

We hebben dus goede hoop. En Pim? Die vindt al die zorg en aandacht wel leuk. Hij wordt aanhankelijk. Groeit, sterkt aan, staat steviger op zijn poten. We zien hem nieuwsgierig rondscharrelen. Af en toe glipt hij zelfs door een openstaand hek en gaat op onderzoek uit in een andere wei.

Woensdag 4 februari

Uit de op kweek gezette gewrichtsvloeistof bleek dat er een hoog aantal cellen is. Dit duidt op ontsteking. Ook is er een bacterie aangetroffen: de Staphylococcus. Dit is eigenlijk een huidbacterie die resistent is voor antibiotica. Bij paardenveulens of kalfjes worden vergelijkbare ontstekingen gezien. Deze zijn meestal met twee keer behandelen over. Bij Pim is dat niet het geval. Het kan zijn dat zijn pezen en peeskokers zo overbelast zijn en meedoen in de ontsteking, dat er vicieuze cirkel is ontstaan en de ontsteking continu actief blijft.

Pim wordt als casus ingediend bij de kliniek voor herkauwers van de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit in Gent. Hier zullen verschillende specialisten zich over de situatie buigen, en binnenkort met hun bevindingen en aanbevelingen komen. Ondertussen laat Pim zich van zijn beste kant zien: hij maakt kleine bokkensprongen, drinkt gulzig zes stevige flessen op een dag, staat vaak met zijn neus in het hooi én is weer bijna twee kilo aangekomen. Maar we zien ook momenten van stijfheid, pijn – dat hij zijn pootje niet belast, en dat hij nog steeds een verdikking heeft aan zijn gewricht.

We zijn diep geraakt door alle steun die voor Pim ontvangen. Van donaties tot kaartjes, mail en lieve reacties op social media. Het doet ons goed te weten dat jullie allemaal meeleven. We duimen voor goede berichten binnenkort.

Vrijdag 30 januari

Om 08.00 uur mocht Pim weer inchecken in IJzendijke voor de volgende spoeling. De expert uit Utrecht heeft uitgebreid verslag gedaan van wat er op de CT-scan te zien is: niet alleen het bot en kraakbeen van het gewricht maar ook omliggende pezen lijken mee te doen in de ontsteking. Maar het zou er ook op kunnen duiden dat de pezen zichzelf aan het herstellen zijn, en dat er littekenweefsel zichtbaar is – dat is niet helemaal duidelijk. De uitslag van de op kweek gezette vloeistof volgt komende week. Dan kan er beter bepaald worden hoe verder. Direct na de behandeling was Pim dolblij om Lilly weer te zien. Eenmaal buiten drentelde hij onderzoekend over de parkeerplaats.

Woensdag 28 januari

Om 08.00 uur stapten pleegmoeder Lilly en tante Sindaya de deuren van Dierenkliniek IJzendijke binnen. Pim volgde zonder aarzelen. In de wachtkamer mocht hij op de weegschaal: 38 kilo – go Pim! Daarna hebben we met elkaar gewacht tot de verdoving en ‘het roesje’ inwerkten en Pim slaperig werd. Terwijl wij in de omgeving wandelden met Lilly en Sindaya, nam het team van de dierenkliniek röntgenfoto’s en startte de behandeling.

Het werd een lange en intensieve ochtend:  röntgenfoto’s, CT-scan, drainage van het hock-gewricht, het doorspoelen ervan, medicatie en antibiotica erin. De resultaten van de CT-scan werden ter beoordeling opgestuurd naar een specialist in Utrecht. De ontstekingsvloeistof is op kweek gezet. Hieruit gaat hopelijk blijken welke bacteriën de ontsteking veroorzaken en hoe we die kunnen behandelen. Eenmaal weer op het erf maakte Pim er gelukkig het beste van: ‘s avonds dronk hij 4 goed gevulde flessen, liet nog een gekke bokkensprong zien en stond rustig stil toen wij zijn verband verwijderden.

Spannende periode

Om de paar dagen zal het gewricht opnieuw gespoeld moeten worden in de dierenkliniek – misschien wel enkele weken lang. Dit brengt samen met de CT-scan flink wat extra kosten met zich mee – veel meer dan onze eerste schatting van zo’n €953,-. Welke behandeling er nog mogelijk is, moet nog blijken. We hopen dat we Pim goed op de been krijgen. Maar de prognose was woensdag nog niet goed.

Achtergrond

Hij heeft al veel meegemaakt. Sinds hij in de lente van 2025 bij ons binnenkwam, hebben we hem continu gemonitord en verschillende keren laten onderzoeken. Gelukkig heeft hij geen hersenletsel. Wel loopt hij ver achter in zijn ontwikkeling, constateerde alpaca-specialist Thijs Flahou uit België afgelopen vrijdag. Waarschijnlijk door een moeilijke start: te weinig biest (de eerste moedermelk), een onrustige of onveilige omgeving en een te vroege scheiding van zijn moeder. Met als gevolg: een zwak immuunsysteem. Hij is extra vatbaar voor infecties.

Zware ontsteking

Thijs zag dat Pim volledig blind is aan zijn rechteroog en dat het abces op zijn achterpoot een ontsteking in het hockgewricht is. Om deze niet te laten voortwoekeren, moeten we snel ingrijpen. Gelukkig kunnen we een dag later al bij Dierenkliniek IJzendijke terecht. Het wordt een stevig programma: onder volledige narcose, röntgenfoto’s, drainage van het gewricht, op kweek zetten van de ontstekingsvloeistof, lokale behandeling van de ontsteking en starten met een zware en lange antibioticakuur.

Bezoek het Alpaca Rescue Centrum of reserveer een alpaca of lama activiteit. Zo ondersteun jij hulpbehoevende dieren in onze opvang èn beleef je zelf een onvergetelijke dag!